Dzikie Serengeti

Słabiuteńka. Dobierasz kartę celu i układasz zwierzęta na planszy. Na początku miejsce jest i coś tam da się zrealizować, ale po połowie gry to już tylko najłatwiejsze układy z najmniejszą liczbą zwierząt, bo inaczej nie da rady. Można zbierać karty z różnymi kwiatkami, itp., ale kart i symboli jest tak dużo, że nigdy nie ma pewności, że znów trafi się podobny symbol i nie ma to większego sensu. Rozegraliśmy rodzinnie 2 partie, w tym pierwszą do połowy, bo ograna i lubiąca gry siostrzenica zapytała "czy naprawdę musimy w to grać aż wszystkie tury". Drugie podejście zmęczyliśmy do końca. Aktualnie gra kurzy się w szafie (szczęśliwie nie mojej :D) i nikt nie chce na nią nawet patrzeć. A swoją drogą ładne, duże meeple, ale w cenie ponad 200 zł oczekiwałabym figurek.