Zagrana na Prykonie dwa razy, prosta gra w każdej dobieramy trzy karty, jedną z nich dajemy na przy stole królowej, jedną do siebie i jedną do rywala. Na początek dostajemy dwie karty misji, które będziemy starali się zrealizować. Dodatkowo w tali mamy skrytobójców, za pomocą których możemy usunąć jedną kartę z obszaru gdzie zagramy skrytobójcę, szpiegów zagrywamy w zasłoniętych, strażników nie można usunąć, szlachcic liczy się jak dwie karty. Na koniec gry sprawdzamy przewagi rodzin przy stole królowej, jeżeli kart danej rodziny jest na dole maty dostajemy minusowe punkty za karty tej rodziny które posiadamy, analogicznie jeżeli więcej jest na górze to dostajemy jeden punkt za każdą kartę tej rodziny zagraną w naszym obszarze, dodatkowo liczmy punkty z misji. Gra na 15 minut, mnie nie zachwyciła jakoś szczególnie, nie jest zła można trochę pokombinować, ale też bez przesady, dużo losowości, cena jak za taką grę 100 zł to moim zdaniem przesada, wiem jest mata, ale tak naprawdę mogłoby jej nie być, karty też mają elementy błyszczące się. Niezły filler, ale nie na tyle, żeby chciał go kupić, zagrać zawsze zagram, bo nie trwa długo i można rozgrzać swój umysł. Z plusów to, że jest tutaj trochę tej negatywnej interakcji, możemy wrzucać słabe karty innym graczom, usuwać ich karty oraz niszczyć korzystne dla nich przewagi przy stole. 6/10

Fajny tytuł dla kilku graczy. Mnie osobiście zaskoczyła ta gra negatywną interakcją - w sensie pozytywnym oczywiście. Na pierwszym graniu nie za bardzo wiedziałem co będzie punktowane do zwycięstwa, jednak w miarę postępu gry pewne sytuacje realizowane przez innych graczy dawały sporo do myślenia i pokazywały jak ciekawie skonstruowana jest mechanika tej gry. Uważam, że to ciekawy tytuł, który pozwala zająć kilka chwil przy przyjemnej dla oka karciance.

Gra hulała dłuższą chwilę po necie i przyciągała wzrok pięknym wykonaniem - materiałowa mata, piękne, pozłacane karty, grafiki, komponenty. Ale czym są Dworzanie? To karcianka, w której zagrywamy nasze karty w odpowiednie miejsca dworu. Zagrywając je na górze, poodujemy, że dany kolor dworzan jest w łasce (dominuje), a na dół materiałowej szmatki - w niełasce. Będziemy tak przeciągać linę, bowiem karty w łasce dadzą nam punkty na plus, a karty w niełasce na minus. Ale żeby nie było za prosto - negatywna interakcja! Karty mają swoje umiejki - zawsze możemy je odpalić i prawie zawsze robią coś złęgo innym. A sam system zagrywania kart jest taki - zagrywamy 3 karty. Jedna idzie do naszego obszaru, jedna do sąsiada, a jedna na Dwór królewski :) Na koniec gry liczymy punkty zgodnie z sytuacją na Dworze. Fajna, prosta, ładna, wredna gra!

Gdy Kaczki ogłosiły Dworzan, nie miałam żadnych oczekiwań co do tej gry. Szczerze nie była zbytnio zainteresowana zagraniem w ten tytuł. Mimo to zagrałam i nie żałuję. Gra mnie pozytywnie zaskoczyła. Jest bardzo prosta w zasadach, ale można trochę pogłówkować. Nie uniknie się losowości, bo karty dobieramy w ciemno i mogą nam nie przypaść, ale jak na tak szybką gierkę, jest to do wybaczenie. Można być w tej grze wrednym i to jest całkiem przyjemne :D Piękne złocenia na kartach też na plus. Ocena po 1 partii w 3 osoby. Czas około 20 minut.