O Azulu - w swojej klasycznej odsłonie - napisano już pewnie tyle, że trudno by moja opinia wiele wniosła. To fantastyczny rodzinny abstrakt o prostych zasadach pozwalający sporo pomyśleć. Szybki - jak to abstrakty. Jeśli spotkaliście się już z rodziną Azuli, a nie zaczęliście od tego tytułu, to i tak warto spróbować. Wszystkie mają podobny styl. W rozgrywce czuje się ten wspólny mianownik (przez co łatwo uczyć się zasad), a jednak rozgrywka w każdą z tych gier wydaje się tak inna. Pięknie wydana (ach te akrylowe płytki), ale przez to troszkę kosztuje. Kto nie miał nigdy kontaktu z Azulem, nawet jeśli preferuje ciężkie ekonomiczne tytuły, powinien spróbować choć raz.