Abominację mógłbym porównać do meczu bokserskiego, gdzie przy 12 rundzie masz wszystko pod kontrolą, ty myślisz, że wygrywasz, twój trener myśli, że wygrywasz a potem dostajesz bombę na ryło i padasz nieprzytomny. Gra ma świetny klimat który współgra z mechaniką ale raz - jest przydługa a dwa - o finale rozgrywki decyduje losowość (co potrafi być mega irytujące). Odniosłem również wrażenie, że umiejętności postaci nie są zbalansowane. Nie mniej jednak gra wciąga w rozgrywkę. Zasady są proste, ot stawiasz pionka na planszę i zyskujesz części zwłok w różnym stanie rozkładu na swoją planszetkę, które później przerabiasz w celu budowy swojego potwora, aby pod koniec rozgrywki spróbować go ożywić. Proponuję stosować zasady skracające rozgrywkę np. wariant IGOR lub jakiś inny homerule ponieważ rozciągnięcie rozgrywki wraz z końcową losowością może negatywnie wpłynąć na odbiór tytułu, a pomimo wad, jest on całkiem udany.