7 Cudów Świata: Pojedynek to dwuosobowa wersja 7 Cudów Świata, zaprojektowana od początku z myślą o bezpośredniej rywalizacji dwóch graczy. Każdy rozwija własne miasto, buduje Cuda, wzmacnia gospodarkę, naukę i armię, ale tutaj znacznie mocniej czuć presję przeciwnika. Gra oferuje aż trzy drogi do zwycięstwa: militarną, naukową oraz cywilną poprzez punkty. 

Najważniejszym elementem rozgrywki jest wspólny układ kart. W swojej turze wybiera się jedną z dostępnych kart, czyli taką, która nie jest przykryta przez inne, a następnie można wykorzystać ją na jeden z trzech sposobów: wznieść Budowlę, odrzucić ją dla monet albo przeznaczyć na budowę Cudu. Zdjęcie jednej karty często odsłania kolejne, więc każdy ruch może otworzyć przeciwnikowi dostęp do czegoś bardzo wartościowego. 

Do tego dochodzą dwa osobne pola rywalizacji. Budowle militarne przesuwają pion konfliktu w stronę stolicy przeciwnika, a dotarcie do niej oznacza natychmiastowe zwycięstwo. Z kolei zbieranie sześciu różnych symboli naukowych pozwala wygrać dzięki dominacji naukowej. Jeśli żadna z tych sytuacji nie nastąpi do końca III Epoki, decydują punkty zdobyte za Budowle, Cuda, żetony postępu, przewagę militarną i monety. 

Lubię 7 Cudów Świata: Pojedynek za to, że przy zaledwie dwóch graczach jest tu naprawdę dużo napięcia i ciągłego obserwowania przeciwnika. Nie da się skupić wyłącznie na własnym mieście, bo jedna źle zabrana karta może odsłonić rywalowi dokładnie to, czego potrzebuje do zwycięstwa.

Dla kogo?
Dla osób, które szukają strategicznej gry wyłącznie dla dwóch graczy, lubią bezpośrednią rywalizację, zarządzanie zasobami i kilka równoległych dróg do zwycięstwa. To także bardzo dobry wybór dla fanów 7 Cudów Świata, którzy chcą bardziej konfrontacyjnej i taktycznej wersji. 

Doskonała gra strategiczna. Odkryte i zakryte karty. Dobierasz to co widzisz że stołu pamiętając zawsze, że to co zostawisz jest dla przeciwnika, zatem wybierasz większe dobro, czyli punkty dla siebie, lub mniejsze zło, blokując przeciwnika. Kilka ścieżek zwycięstwa, konieczność reagowania na taktykę przeciwnika. Dosyć szybka i w pewnym stopniu losowa. Należy pamiętać o wszystkich ścieżkach, bo nawet gdy masz przewagę w punktach możesz przegrać przez ścieżkę militarna lub naukowa. 

Moja druga gra stricte pojedynkowa. Pierwszą styczność z tego typu rozgrywką miałem ze Splendorem w wersji pojedynkowej, jednak w przypadku 7 cudów wszystko jest po prostu lepsze i przyjemniejsze. Możliwość wcześniejszego skończenia gry względem standardowej wersji, masa negatywnej interakcji, zielone żetony z bonusami, czy chociażby ilość cudów możliwych do zbudowania. Wszystko powyższe sprawia, że rozgrywka jest po prostu ciekawa i chce się do niej usiąść ponownie, a dodatkowym atutem jest czas, ponieważ rozgrywkę można skończyć w +/- 30 minut. Jedyne co mi zawsze przeszkadza przy małych produkcjach to wielkość kart i wszystkich pozostałych elementów, jednak coś za coś, dzięki temu dostajemy małe zgrabne pudełeczko, które można zabrać ze sobą wszędzie. Podsumowując, gra na olbrzymi plus i na pewno będzie regularnie wracać na mój stół.