W mroku wieży

Książka „W mroku wieży” autorstwa Hari Connera jest grą paragrafową, w której wcielamy się w cztery przygotowane wcześniej postaci. Każda z nich posiada swoją unikatową historię, niestety znaczna ilość paragrafów jest wspólna do wszystkich postaci - różni się tylko wstęp i zakończenie. Aby nie było zgrzytów dotyczących płci postaci we wspólnych paragrafach wszystkie słowa określające protagonistę odnoszące się do jego/jej płci są zakończone gwiazdką np. próbował*ś, zostawił*ś, przekonan*, sam* itp. Niestety przy dłuższym czytaniu taki zabieg jest naprawdę męczący. Dodatkowo książka jest wydana małą czcionką co dodatkowo obniża komfort obcowania z nią. Historia przy dłuższym czytaniu męczy, ponieważ paragrafy są zbyt obszerne, opisy są zbyt rozwlekłe, czasem nic nie wnoszą do historii postaci oraz tak jak wspomniałem wyżej są wspólne dla postaci więc się powielają - ostatecznie zniechęca to do czytania. Przechodząc książkę zdążyło mi się, że nie miałem wpływu w kilku sytuacjach na to co się dzieję, a tu aż się prosiło żeby pojawiła się jakiś paragraf do wyboru - autor nie do końca wykorzystał potencjał fabularny opowieści! Aby ukończyć grę wymagane jest podążanie jedyną słuszną drogą jak po sznurku, aby dobrnąć do końca każdą postacią. Przez tego typu zabiegi trudno mi było się zaangażować w historię postaci, zamiast tego czekałem kiedy w końcu dojdę do końca książki. Podsumowując książka jest za długa, nudna i nie angażująca, jak dla mnie to duży zawód, a zwłaszcza, że poprzednia książka autora „W mroku podziemi” naprawdę mi się podobała. Ostatecznie książka wylatuje z kolekcji z oceną 5,5/10.