Virtu: Sztuka rządzenia to gra strategiczna, w której gracze wcielają się we władców Florencji, Wenecji, Mediolanu i Neapolu, rywalizujących o przewagę polityczną, handlową oraz o kontrolę nad miastami poprzez zawieranie sojuszy lub militarne najazdy. Najciekawszą mechaniką w grze jest wybór akcji. Gracze przesuwają znacznik zgodnie z ruchem wskazówek zegara i wykonują akcje dostępne dzięki kartom dostojników znajdującym się w centralnej części planszetki. Natomiast karty wyłożone wokół planszetki traktowane są jako darmowe szybkie akcje, które odświeżają się w momencie przesunięcia znacznika. Same karty dostojników kupujemy z rynku i to właśnie one z czasem pozwalają wykonywać coraz mocniejsze akcje. Jest to naprawdę świeże i bardzo dobrze pomyślane rozwiązanie, będące sercem całej rozgrywki. Gra potrafi być również bardzo złośliwa. Gracze mogą wzajemnie podsyłać sobie agentów, blokować akcje, utrudniać zawieranie sojuszy czy wzmacniać obronę miast. Na planszy dzieje się naprawdę dużo, a przejmowanie terenów i przepychanki między graczami są tutaj na porządku dziennym. Rozgrywka jest dość złożona i moim zdaniem najlepiej działa w większym gronie. Wariant dwuosobowy również funkcjonuje poprawnie, jednak ogranicza wybór stronnictw do dwóch konkretnych frakcji, zmienia zasady zawierania sojuszy oraz zmniejsza liczę niektórych komponentów w tym wariancie. Grę poznałem dzięki poczcie planszówkowej, ponieważ wcześniej praktycznie o niej nie słyszałem. Sama rozgrywka jest interesująca, jednak po kilku partiach zacząłem zauważać, że często gramy według podobnego, wyuczonego schematu. Przez to z czasem pojawia się pewna powtarzalność. Brakuje mi tutaj większej liczby zmiennych, które wymuszałyby częstsze zmiany strategii i podejmowanie innych decyzji. Mimo tego w Virtu grało mi się przyjemnie. Co prawda nie potrzebuję tego tytułu w swojej kolekcji, ale jeśli ktoś zaproponuje partię, to chętnie zagram ponownie. Podsumowując Virtu: Sztuka rządzenia to interesująca gra z bardzo ciekawym systemem wyboru akcji. Gracze lubiący negatywną interakcję, walkę o wpływy i przepychanie się na planszy bez problemu odnajdą się w tym tytule. Według mnie warto wypróbować ten tytuł. Moja ocena to 7/10.