"The Game : nic prostszego" to jedna z najprostszych gier w jakie jakie zagrała do tej pory. I szczerze mówiąc niczym mnie nie porwała. Taka gierka dla dzieci do grania na koloniach, czy długiej przerwie w szkole. Zasad jest dosłownie kilka na krzyż, a całość opiera się o pozbywanie się kart poprzez dokładanie ich do 2 stosów (z malejącymi i rosnącymi wartościami). Stosami można manipulować dokładając karty tego samego koloru i w ten sposób łamać podstawowe reguły, przez co wykonujemy przeciwne działanie na danym stosie np.obniżamy wartości, na stosie z kartami rosnącymi. Jest to kooperacja, więc trzeba pamiętać, że gramy by wspólnie wygrać, a więc musimy lekko informować się o zamiarach co do zagranych kart, ale nie powinniśmy robić tego wprost. Karty nie są wysokiej jakości. Przy częstym graniu i tasowaniu można pomyśleć o ich zakoszulkowaniu, choć nie wiem, czy prędzej by się ta gierka nie znudziła grającym. Graficznie też nie moja bajka. Myślę, że naprawdę można wśród wydanych gier znaleźć coś o podobnym stopniu trudności, a dającego więcej radość z rozgrywki jak np. "Flip 7", czy "Wydry".