Zamki Burgundii

Pewnie są osoby, które mają sentyment do Zamków Burgundii, ale według mnie ta gra się zestarzała. Jest to suche euro w starym stylu o przekładaniu kafelków z planszy głównej na własną planszetkę według pewnych reguł, i niespecjalnie się dzisiaj wyróżnia, mimo dość ciekawej mechaniki rzucania dwoma kostkami k6, ewentualnemu opjaceniu modyfikacji wyrzuconego wyniku (nie ma to jak szczęście/pech, od którego zależy wynik gry - bo akurat trafisz lub nie na to, co jest dostępne i ci brakuje!), no i na koniec wyboru kafelka określonego tym rzutem. Reguły, według których pobierasz i przydzielasz kafelki, dzielą się na te fajniejsze i na te nudniejsze. Z tych, co mi się spodobały, to kolejność wybierania (z reguły dwóch) akcji, determinowanych przez wynik wspomnianych kości. Jest tu trochę możliwości, a kolejność ma ogromne znaczenie, i łatwo tu o pominięcie mega okazji, która wyzwoli łańcuszek kolejnych akcji. I to była ta najlepsza cecha Zamków Burgundii, a dla mnie jedyny powód, dla którego warto w ogóle w nią grać. Mamy także równie klasyczny, co nudny, tor punktów wokół planszy głównej, nabijanie bonusów i mnożników punktowych, oraz taktyczną zagrywkę jak tu podebrać przed przeciwnikiem np. niebieski, zielony czy inny kafelek. Zagrać warto, wracać niekoniecznie, a ta wspominana przez innych regrywalność, według mnie nie jest tak duża, gdyż obowiązuje nadal ten sam schemat, mimo różnych rzutów kośćmi i losowego rozmieszczenia kafelków na planszy głównej. Trudność przewidzenia czegokolwiek w tej grze i ograniczone możliwości wpływu na wynik sprawiają, że można być średniodoświadczonym graczem, a przegrywać z nowicjuszem - gdybym miał poprawić tą grę, to bym poszedł w kierunku wymiany akcji/zasobów w Diunie Imperium, gdzie zablokowanie możliwości przez innego gracza pozwala nadal zmienić strategię, natomiast tutaj jedynie stwierdzimy, że nie uzyskamy już np. pełni punktów za niebieskie, bo akurat przeciwnik nie miał nic ciekawszego z kości i podebrał niebeiską bo sam nie widział ciekawszego kafelka... I od takich totalnie losowych (już pomijając rzuty kością) drobnych niuansów może zależeć spora liczba punktów na koniec gry.