Wooden Classic: Solitaire to prosta logiczna łamigłówka solo, w której na 33 polach ułożonych w kształt krzyża znajdują się 32 pionki, natomiast środkowe pole pozostaje puste. Zadanie polega na takim przemieszczaniu pionków, aby na końcu na planszy został tylko jeden. Jeżeli tuż za pionkiem znajduje się wolne miejsce, wtedy inny pionek może go przeskoczyć i usunąć go z planszy. Nie wolno jednak wykonywać ruchów po przekątnej. Celem gry jest więc pozbycie się wszystkich pionków poza jednym. Można podwyższyć poziom trudności i założyć, że ostatni pionek musi znajdować się na środkowym polu. Trudno jednak nazwać Wooden Classic: Solitaire pełnoprawną grą planszową, ponieważ jest to bardziej pojedyncza łamigłówka niż tytuł oferujący różne strategie. Raz rozwiązany układ nie daje już większej satysfakcji przy kolejnych podejściach, ponieważ za każdym razem robimy praktycznie to samo. Największym problemem jest to, że gra bardzo szybko staje się powtarzalna. Nie ma tutaj nowych plansz, dodatkowych trybów ani żadnych elementów, które mogłyby zachęcić do częstego wracania. Przez to Samotnik sprawia wrażenie gry jednorazowej. Ta wersja gry wykonana jest solidnie z drewna, jednak według mnie jest to lekki przerost formy nad treścią. Podsumowując Wooden Classic: Solitaire to prosta łamigłówka, która może zająć na chwilę, ale nie oferuje niczego, co pozwoliłoby zatrzymać przy niej gracza na dłużej. Gra jest powtarzalna, nudna i bardzo szybko traci swój urok. Moja ocena to 3/10.