Żywot rybaka sterowany kostkami. A skoro kostki, to Saltfjord od razu przywołuje skojarzenia z Zamkami Burgundii, więc trudno nam było przejść obok niego obojętnie. Saltfjord to gra, w której chcielibyśmy zrobić wszystko… ale nie ma na to szans. Partia mija szybko, akcje do wykorzystania limitowane, więc trzeba postawić na specjalizację: zostać rasowym rybakiem, a może swoją łódkę pozostawić na brzegu... i z młotkiem w dłoni budować miasteczko? Ścieżek do obrania jest kilka, więc można poeksperymentować, bo ostatecznie punkciki wlatują za wszystko. ☀️ Zdarzały nam się partie bardziej wymagające, spowolnione przez błędy na starcie czy źle dobrane priorytety. Mimo to Saltfjord oceniamy jako grę udaną i pełną ciekawych decyzji. Chętnie wracamy więc nad te mroźne fiordy, żeby raz jeszcze spróbować swego szczęścia przy zarzucaniu sieci.

Saltfjord wykorzystuje mechanikę dice placement. Gracze wybierają kości z puli, a następnie odpalają wszystkie akcje na budynkach w jednej kolumnie lub rzędzie. Niby mechanika znana od lat, ale dobrze zaimplementowana. Rozbudowywanie własnej planszy i ulepszanie dzięki temu akcji z jednej kości jest bardzo satysfakcjonujące. Jeśli jeszcze dodać do tego inne elementy na planszy, jak tory punktacji czy rzekę, to tworzy spójną grę z możliwością rozwoju w wielu kierunkach. Dzięki temu za każdym razem można próbować innych strategii. Jednego razu można próbować szczęścia na kafelkach połowu, innego skupić się wyłącznie na kontraktach, a kolejnego „wymaksować” tory technologii. Wszystko działa i prócz małej różnorodności kafelków zdolności oraz czasochłonnego setup-u, nie mam się do czego przyczepić. Choć mimo swej porządności, gra nie wyróżnia się niczym ponad przeciętnym. Jest bardzo dobrze działającym euro, jakich w tych czasach dużo. ~ Kasia

Gra opowiada o norweskiej wiosce rybackiej jest ona typu Euro polegającą na zarządzaniu zasobami, rozwojem wioski i jej rozbudową. Zwraca uwagę na wykonacie jest ładna, czytelna i zrobiona porządnie. Tury przebiegają dynamicznie nie przeciąga się. Wykorzystanie kilku technik takich jak kostki, które w zależności od oczek i koloru dają różne możliwości wykonywania akcji czy różne kształty kafelków budynków bardzo ożywiają grę. Dużo elementów i każdy rozkład trochę inny, losowość z kostek, dwie strony planszetek, różne cele powodują, że jest ona dosyć regrywalna. Wywołuje ogólne pozytywne wrażenie.

Nadspodziewanie dobra gra projektanta znanej i docenianej gry Revive. Dlaczego jest zaskoczeniem? Bo nie przewijała się często w zestawieniach topowych tytułów z Essen 2024. Pomimo tego dałem jej szansę i się nie zawiodłem. Jeśli lubicie Biały Zamek, krótką kołderkę, poliomino i planowanie z wyprzedzeniem, z pewnością spodoba Wam się ten tytuł. W mojej ocenie gra bez wad, nie mogę znaleźć w niej nic, co przeszkadzałoby mi w rozgrywce. Bardzo dobre wykonanie, projekt graficzny, czytelność i jakość wszystkich elementów gry, chyba najlepszą instrukcja, jaką kiedykolwiek czytałem, która nie pozostawia żadnych wątpliwości. Proste zasady, bez wyjątków, mikrozasad itp. które dają nam jednak głębokie planowanie w trakcie rozgrywki. Wszystko działa bardzo płynnie i się ze sobą zazębia. Widać, że gra jest głęboko przemyślana, testowana i oszlifowana. Posiada bardzo dużą regrywalność opartą na losowym początkowym setupie większości elementów gry. Nie wspomniałem jeszcze o bardzo dobrze działającym trzonie mechanicznym opartym o dice i worker palcement, podobnym do gry Nova Roma Stana Kordonskiyego. A propos obydwaj Panowie działają teraz razem nad dodatkiem do gry Wieczna Zima. Podsumowując, szczerze polecam fanom kości, krótkich, acz głębokich euro z krótką kołderką i prostymi zasadami.