Bardzo nie lubię abstraktów i nie miałem ochoty grać, ale argumenty żony Brodaty Boardgames były silniejsze. Jeszcze raz Gosia dziękuje za przekonanie mnie do gry. Na każdym z pięciu pól planszy głównej wyciągamy z woreczka losowo po 3 płytki, obok planszy głównej wykładamy karty zwierząt dostajemy plaszetki graczy i możemy jechać bardzo szybki setup. W swojej turze bierzemy obowiązkowo 3 płytki z dowolnego pola planszy głównej i możemy zabrać kartę zwierzęcia, możemy mieć maksymalnie 4 karty zwierząt na raz. Następnie układamy płytki na wolnych polach na swojej planszy, albo na górze wcześniej umieszczonej płytki tworząc z tego drzewa, budynki lub góry. Po swojej turze dobieramy 3 płytki na wolne pole planszy głównej. Gra kończy się po wyczerpaniu się płytek w woreczku lub gdy jeden z graczy po swojej turze zostanie z mniejszą ilością wolnych pół niż trzy na swojej planszy W ten sposób będziemy starali się budować siedliska odwzorowując układ z kart pobranych zwierząt, następnie będziemy zdejmowali znaczniki z karty zwierzęcia i umieszczali w siedlisku na planszy. Po umieszczeniu wszystkich karta zostaje zrealizowana i nie wlicza się do limitu 4 kart zwierząt. Przez pierwsze dwie-trzy tury jeszcze marudziłem, że w co ja gram i że nie rozumiem fenomenu tej gry. Tak sobie pobierałem płytki starałem się coś tam ułożyć i wciągnąłem się, im dłużej rozgrywka trwała, tym bardziej skupiałem się na tym jak by tutaj najlepiej wszystko ułożyć i zbudować jak najwięcej siedlisk. Właśnie to kombinowanie podoba mi się najbardziej, trzeba rzeźbić z tego co jest i starać się planować do przodu. Można naprawdę fajnie pokombinować i zgarnąć sporo punktów. Do wad na pewno zaliczę losowość i brak interakcji między graczami raczej budujemy swoje, niż patrzymy żeby coś zabrać rywalowi. Można przymknąć na to oko, bo gra nie trwa długo i właśnie taka miała być relaksująca i przyjemna w ładnym wydaniu. Zadanie swoje spełnia, bo mi się podobało i zacząłem się zastanawiać, może sobie kupić. Drugie miejsce na czterech graczy to dobry wynik jak na pierwszy raz w abstrakt. Chyba świat się kończy, bo gdyby mi ktoś powiedział, że w tym roku bardziej od Pax Hispaniki, będzie się podobać Ostoja to bym go wyśmiał. Ale takie to nasze hobby jest pełne zaskoczeń, dlatego warto dać szanse każdej grze. Nigdy nie wiadomo kiedy Ciebie coś zaskoczy. 7/10