𝑵𝑨𝑰𝑺𝑯𝑰 Grając w "Naishi" oprzenosimy się do feudalnej Japonii 🌸 Jest to dwuosobowa gra karciana, która mieści się w pudełku małych rozmiarów, a zawartość jest naprawdę bogata. Główną akcją w trakcie rozgrywki jest wymiana kart na ręce i w rzędzie leżącym przed nami z tymi z rzeki (znajdującymi się pomiędzy graczami). Każdy z graczy otrzymuje również dwa znaczniki emisariuszy. By zyskać dodatkową akcję może wysyłać ich do cesarskiego dworu. Najważniejsze w tej grze jest to, że karty mają swoje stałe pozycje i trzeba tego mocno pilnować (wyjątek stanowi karta cesarskiego dworu, która pozwala na zamianę kart miejscami!). Pierwsze nasze skojarzenie to Ekosystem. Nie da się uniknąć porównań, ponieważ mechanizm gry jest bardzo podobny. By jakaś karta zapunktowała na koniec gry musi spełnić określony warunek np sąsiadować z inną konkretną kartą. Lubimy gry karciane, a to, że "Naishi" mieści się w małym pudełku jest sporym plusem, bo możemy zabrać ją praktycznie wszędzie. Brakuje nam kart pomocy, które podpowiadałyby za co punktują karty. Karty przyciągające wzrok i wciągająca rozgrywka. Po zakończeniu jednej chce się grać w kolejną, bo być może tym razem się uda wygrać. Mimo elementu losowości w odkrywaniu kart, możemy na nią wpłynąć przy pomocy kart cesarskiego dworu. Spryt i obserwacja terytorium przeciwnika ma znaczenie, nie skupiajcie się tylko na sobie i pozwólcie razem z "Naishi" przenieść się do Japonii. 🔹Ilość graczy: 2 🔹Wiek graczy 10+ 🔹Czas gry: 20 minut

Naishi to sprytna dwuosobowa karcianka o dworskich intrygach na japońskim cesarskim dworze – niby tylko kilka rzędów kart, a w głowie trwa pełnoprawna polityczna wojna nerwów.  Budujesz swoje terytorium z kart budowli i postaci, starając się ułożyć je tak, by na koniec dały jak najwięcej punktów, ale prawo szoguna nie pozwala Ci swobodnie mieszać w układzie – robisz to głównie dzięki emisariuszom wysyłanym na cesarski dwór.  Każda mała decyzja potrafi tu mocno odbić się na wyniku, więc czujesz, że każdy ruch naprawdę ma znaczenie. Lubię Naishi za to, że w 20 minut potrafi dać satysfakcję z „dużego” pojedynku – to taka kieszonkowa, elegancka konfrontacja dla dwóch osób, które lubią myśleć kilka ruchów naprzód.  Może być jednak zbyt wymagająca dla kogoś, kto szuka zupełnie lekkiej, „bezstresowej” karcianki na wieczór.

Naishi jest jak puenta niewybrednego, ale popularnego kawału: mały, ale wariat! To jedno z najciekawszych zaskoczeń tego roku. Gra, o której nikt nie mówił, która równie cicho się pojawiła, ale która wyczynia cuda na stole. Ilość taktycznej głębi, która jest zawarta w każdej decyzji jest nie do wiary. Jak to jest możliwe, że tyle decyzji, zmiennych i nieco losowości, która potrafi zamieszać można zawrzeć w tak niewielkim tytule? Zarówno autor jak i wydawca, postawili na niepozorną szkapę, która okazuje się wyjątkowym, czarnym koniem wśród gier dwuosobowych. Urzeka nas niepowtarzalność każdej partii, ilość decyzji i analizy, które towarzyszą każdej akcji oraz nieprzewidywalność zakończenia. Grafiki na kartach dodają grze uroku i pozwalają poczuć dalekowschodni klimat podczas taktycznych potyczek. Plusy: -kompaktowość (gra dosłownie do kieszeni) -prostota zasad -ogromne pokłady głębi taktycznej -szybka i dynamiczna Minusy: -chcemy dodatek z kolejnymi kartami i kombinacjami! Jeśli zastanawiacie się jeszcze nad kupnem albo chociaż spróbowaniem tego tytułu, powiemy tylko, że jak usiedliśmy do tego tytułu za pierwszym razem, zagraliśmy 4 partie pod rząd. Uwierzcie nam, że to nie zdarza się często. Naishi wpada obowiązkowo na naszą topkę, szybkich, kompaktowych i wyjazdowych gier dwuosobowych. Uwielbiamy tak pozytywne zaskoczenia, oby było ich jak najwięcej!

Patrząc na tę grę pierwsze co pomyślałem "o, nowy zamek kombo", układanie kart z zależnościami i trochę w tym jest prawdy, ale jak w zamku braliśmy co się opłaca to tutaj możemy mieć plan na ułożenie naszej układanki, w międzyczasie przeciwnik może nam skontrować ten plan żebyśmy my się jeszcze dostosowali do nowej sytuacji i coś z tego ugrali. Reasumując bardzo fajne układanie kart, które na siebie oddziałują z opcją przekładania kart na lepsze pozycje, czyszczeniem rynku kart (czy to w poszukiwaniu interesującej karty czy usunięciu karty, na której powinno zależeć przeciwnikowi) a nawet "kradzieżą" (wymianą) karty z tablou przeciwnika. Dla mnie lepsza układanka niż przytoczony tutaj zamek kombo, (nie)stety tylko dla dwóch graczy, da się sporo pokombinować, warto przynajmniej spróbować na BGA