Miasta Luny

Zacznę nietypowo od wad, żeby od razu było wiadomo z czym mamy do czynienia: za kolorystykę i design gry grafik powinien w ramach kary tworzyć grafiki do programów wyborczych dla partii politycznych na najbliższe wybory, bo bardziej nieprzejrzyście się nie dało, i druga wada - instrukcja podobnie nieprzejrzysta, aż się prosi o ikonografiki, lepszy kontrast (niebieska czcionka na szarym tle) i lepszy układ (czyżby ten sam grafik? za karę powinien robić na Syberii banery pod przyszłe wybory na Putina... przepraszam, przyszłego władcę Rosji) a także kolejność (najpierw tłumaczenie szczegółów, by potem w dość nieprzejrzysty sposób, zamiast w ponumerowanej liście, przedstawić na 2 stronach podstawową rozgrywkę). Te 2 wady prowadzą do trzeciej, wynikającej w dużej mierze z dwóch pierwszych: choć zasady nie są zbyt skomplikowane, to instrukcja sprawia wrażenie, że jest inaczej, ale trzeba je sobie przyswoić, by potem rozumieć jak rodzaje kafelków wpływają na co. Ten kafelkowiec przypomina trochę Kaskadię z dodatkowymi mechanikami, łączy kilka elementów jednocześnie: teren, na którym chcemy postawić kafelki (numeracja terenów ma znaczenie - od niskich do wysokich liczb), same kafelki układane na tym terenie i wokół siebie samych, do tego ekstra mniejsze mechaniki wpływające na te podstawowe. Za te układy będziemy punktować, więc ma duże znaczenie, jak rozplanujemy po pierwsze układanie samych terenów, i po drugie, układanie na nich kafelków. Tereny układamy w max. 3 rzędach z maksymalnie 10 ponumerowanymi terenami na jeden rząd; natomiast na każdym terenie umieścimy max. 4 kafelki (zwykle mniej niż 4, bo są już często zajęte przez np. meteoryt lub szczątkową infrastrkturę). Kto najlepiej rozpracuje zależności między kafelkami wzajemnie na siebie wpływającymi, ten wygrywa. To core mechaniki. Fabularnie opisy są całkiem fajne i pobudzają wyobraźnię, ale znowu graficznie nie zostało to dopracowane, bo czytelnik nie wie, czy musi je od razu wszystkie czytać, i jak spojrzy na coś, co powinno się w jednym krótkim zdaniu i paru ikonkach zamknąć, a zobaczy małe elaboraty do każdego elementu, to sfrustrowany zada pytanie: czy ja to wszystko naprawdę muszę najpierw przeczytać tą niebieską czcionką? Nie, teoretycznie nie trzeba, ale w praktyce nie wiesz, co trzeba a czego nie, zanim nie przeczytasz!