Magna Roma

Na pierwszy rzut oka - abstrakt. Ot układamy sobie kafelki. Troszkę może na pierwszy rzut oka przypominać Architektów Stonespine (tam używano kart). Oczywiście inne są zasady draftu oraz reguły dokładania elementów, ale pierwsze skojarzenie może być takie. Sęk w tym, że akcja zaczyna się dopiero po dołożeniu kafelka - bo wtedy zbieramy bonusy, przesuwamy się na odpowiednich torach swojej planszetki oraz wykonujemy opcjonalną akcje dodatkową. Bonusy to albo zasoby albo przesunięcia na wspólnych torach. Wszystkie tory, bonusy i układ kafelków cały czas na siebie wzajemnie oddziałują. Ktoś powie - normalne w kafelkowcach. To prawda, ale tutaj złożoność tych wzajemnych zależności jest dosyć spora. Co prawda zasady nie są trudne, ale chyba nie najlepiej opisane. Gra nie jest wydana w Polsce, ale nie ma takiej potrzeby - jest niezależna językowa. Wykonanie jest przy tym całkiem przyzwoite (choć jest kilka słabych stron - u mnie rozwarstwiał się karton w kafelkach do wariantu solo a drewniane pionki są byle jak wycięte z drewna). Niemniej jednak gra może się podobać.