"Let’s talk: Projekt Miasto" to przykład sprytnie zaprojektowanej gry edukacyjnej. Mamy tu aspekt edukacyjny polegający na czytaniu po angielsku pytań i odpowiedzi spośród których przeciwnik musi udzielić poprawnego wyboru, czy różnych tematycznie zadań, które wymagają wymienienia po angielsku np. 3 nazw afrykańskich zwierząt. Wszystkie te zadania oraz te z bardziej zaawansowanego wariantu dotyczą różnych dziedzin życia (8 rodzajów m.in. edukacja, jedzenie, zdrowie, sport). Za poprawne odpowiedzi są oczywiście punkty, a dodatkowo (i tu z zwykłego quizu mamy bardziej grę strategiczną) zbieramy punkty za realizację celów prywatnych i wspólnych. Pomysł ten bardzo dobrze tu pasuje i dodaje całej grze zabawowego charakteru. Jakoś wykonania jest przyzwoita (plansza jest z grubego kartonu, ale już karty i żetony mogłyby być grubsze). Graficznie przyjemna i czytelna. Jedyne do czego bym mogłabym się w sumie przyczepić to regrywalność i nie od końca wykorzystany potencjał gry. Jeśli gra ma na celu nauczyć nas słownictwa użytkowanego na co dzień np. w sklepie, u lekarza to powinna na każdą lokację mieć kilka kart z pytaniami, aby nauczyć się więcej wyrażeń oraz, by po kilku rozgrywkach nie zawiało nudą. Podobnie jest z celami prywatnymi. Jest ich tylko 4 (czyli po 1 na gracza), a mogłoby być co najmniej 8 bo tyle jest kategorii lokalizacji na planszy. Każdy gracz mógł by mieć tych lokalizacji po dwie by była większa rywalizacja lub cele mogłyby wskazywać ile lokacji danego typu musimy zaliczyć by zdobyć dodatkowe punkty (np. 2 lokalizacje edukacyjne i 4 związane z podróżami). Już więcej urozmaicenia jest przy celach wspólnych. Ogólnie polecam grę do grania w rodzinnym gronie oraz do wykorzystania na świetlicach, kółkach j. angielskiego, czy bibliotekach.