Z Lacrimosą obcuje się bardzo satysfakcjonująco. Nie za ciężka, nie za lekka, nie za długa, tak w sam raz. Składanie sobie talii jest nieśmiertelnym planszowym klasykiem, prawdziwym samograjem, który skutecznie napędzi maszynerię każdego euraska. Możliwość skomponowania sobie warunków punktacji pozwala każdemu jeszcze bardziej skupić się na sobie, a nic nie budzi większej pasji w eurograczu niż pielęgnowanie własnego ogródka. Liczne okazje do skombowania sobie kilku rzeczy celem pozyskania innych rzeczy dających zasoby oraz punkty, bezbłędnie zaangażuje w rozgrywkę każdego, kto ma choć odrobinę serca do grania. Zdecydowanie warto Lacrimosę dołączyć do swojej planszowej płytoteki. Będzie się tam bardzo dystyngowanie prezentować. Pomoże uchodzić w towarzystwie za całkiem kulturalne indywiduum. I będzie też zbierać kurz na półce jak porzucona kolekcja płyt Mozarta. A szkoda, bo to dobra gra jest.