Kroniki Zbrodni: Noir

Jeśli ktoś grał w podstawowe Kroniki Zbrodni i mu się podobało, nie będzie zawiedziony 4-ma nowymi scenariuszami typu Noir - brudnych, nieco komediowych i nieco cynicznych kryminałów z lat 50 XX wieku USA, w których tym razem będziemy prywatnym detektywem. Sama rozgrywka jest bardzo podobna do oryginalnych Kronik Zbrodni (i wymaga podstawki, w przeciwieństwie do serii milenium), z tym, że tutaj jest parę elementów ekstra, np. charakterystyczne sarkastyczne przemyślenia głównego bohatera i dość zabawne wtrącenia, mafijne klimaty, możliwość powiedzenia o parę słów za dużo i doświadczenia ich konsekwencji, zwłaszcza, jeśli zostaną wygłoszone w obecności nieodpowiedniej osoby w nieodpowiednim czasie. A czas odgrywa tu znacznie bardziej wyraźną rolę, musimy pilnować określonych godzin jak oka w głowie: postacie przebywają w określonych miejscach w określonych godzinach, podobnie ważne wydarzenia w grze również mają miejsce - i lepiej, byśmy się na czas wszystkiego dowiedzieli. Dostajemy też kasę do zarządzania w Noir na łapówki (fajny pomysł), a także gotówkę od naszych klienci - jeśli nie dopilnujemy godziny odbioru zapłaty, okaże się, że rozwiązywaliśmy sprawę za darmo. Ale jak się dowiedzieć kto stoi za przestępstwem, skoro tyle tropów jest do zbadania, i tyle osób do przepytania? Musimy więc zarządzać czasem w grze jeszcze bardziej, niż w podstawce. W recenzji podstawki napisałem, że jest dość liniowa, i tutaj to również się nie zmieniło. Ale dostajemy jeszcze jeden wymiar problemu do rozmkinienia: cztery nowe metody wpływania na świat oraz śledztwo, czyli możemy przekupić kogoś lub też użyć przemocy (podobnie jak w Mortum Średniowieczny Detektyw), a gdy nas nie chcą gdzieś wpuścić, możemy włamać się do jakiegoś budynku, no i możemy też śledzić różne osoby. Brzmi intrygująco, i tak jest, ale odnoszę wrażenie, że nie do końca został wykorzystany ich potencjał, bo jak wspomniałem nadal fabuła jest liniowa i czasami się odnosi wrażenie, że właściwie np. włamanie tam, gdzie nas nie wpuszczają, jest jedynym sposobem na zwycięstwo, a przynajmniej normalne dostanie się do budynku jest zbyt trudne, a proste włamanie dla detektywa - zbyt kuszącą pestką. W Kronikach Zbrodni jest też fajne to, że obok samego śledztwa otrzymujemy również fragmenty fabuły, poznajemy konsekwencje wyborów itp., a w Noir tego jest jeszcze więcej. Zdecydowanie polecam podstawkę + Noir.