Escape Room: Skok w Wenecji

W porównaniu do innych gier z serii ma dobre i złe strony. Do dobrych należy zdecydowanie zajawka scenariusza czarnego kryminału (światowi spece od kradzieży, którzy dostają zlecenie nie do odrzucenia od tajemniczego jegomościa) oraz całą drużynę postaci, która musi sprostać zagadkom. Zagadki, jak to często bywa, różnej jakości, niektóre bardziej banalne, no i jak to też zwykle jest w escape roomach, sam scenariusz jest raczej dopasowywany do zagadek, niż na odwrót, przez co zamiast otrzymać obiecaną fabułę, otrzymujemy sztucznie naciągany splot wydarzeń pod "grę", by uzasadnić kolejne zagadki. Ta sztuczność escape roomów sprawia, że nie jestem ich fanem, a zagadki powinny być robione jak w Kroniki Zbrodni 1900 (czyli powiązane ze scenariuszem, posiadać otoczkę fabularną, i łączyć się z elementami świata, przez co są nie tylko bardziej ciekawe i naturalne, ale także nadaje im to głębię czy dodatkowy wymiar samej zagadki - a nie oderwany od rzeczywistości, niezależne od siebie, "puzzle", które mamy rozwiązywać) - polecam Kroniki Zbrodni także fanom escape roomów, a zresztą i całą serię.