Celem gry jest unikanie wyciągnięcia karty Eksplodującego Kotka. Gracze na zmianę dobierają karty z talii, starając się nie trafić na tę niebezpieczną kartę. Jeśli gracz wyciągnie eksplodującego kotka i nie posiada karty rozbrojenia, eksploduje i odpada z gry. Ostatni żyjący gracz wygrywa. Za pierwszym razem nawet wciągnęło, ale już kolejne rozgrywki nudziły przez powtarzalność. Komponenty są kolorowe, klimatyczne i trwałe, naprawdę przyjemnie się nimi operuje. A punktowanie daje poczucie nagrody za sprytne planowanie i odważne działania.

Eksplodujące Kotki: Wersja dla 2 graczy to dwuosobowa odsłona popularnej, imprezowej karcianki. Zasady praktycznie nie różnią się od standardowej edycji: na zmianę dobieramy karty z talii, zagrywamy je, aktywujemy dostępne akcje na kartach np. tasujemy talię czy też zmuszamy przeciwnika do dobrania dodatkowej karty lub możemy się zabezpieczyć przed ewentualnym wybuchem. Kluczowe jest jedno nie dobrać karty eksplodującego kotka. Jeśli ją dociągniemy i nie mamy karty rozbrajającej, przegrywamy. I właściwie na tym opiera się cała gra. Problem w tym, że rozgrywka jest w ogromnym stopniu losowa. Bardzo dużo zależy od tego, co akurat dobierzemy na rękę i w jakiej kolejności karty ułożą się w talii. Oczywiście można próbować kontrolować sytuację, jednak wpływ gracza jest tu mocno ograniczony. Często wygrywa po prostu ten, kto miał więcej szczęścia. Dodatkowo gra bywa powtarzalna. Partie potrafią się przeciągać, zwłaszcza gdy żaden z graczy przez dłuższy czas nie dociągnie eksplodującego kotka. Wtedy sprowadza się to do serii podobnych zagrań i czekania na nieuniknione. Napięcie, które teoretycznie powinno rosnąć, z czasem raczej nuży. Porównując edycję dla 2 graczy ze standardową wersją, różnice są raczej kosmetyczne i mało odczuwalne. W moim odczuciu ta odsłona sprawia wrażenie bardziej odcinania kuponów niż realnej próby odświeżenia czy dostosowania gry do dwóch osób. Graficznie tytuł może się podobać, choć to bardzo specyficzna kreska, jednych zachwyci absurdalnym humorem, innych odrzuci. Ja jestem gdzieś pośrodku, ale sama oprawa nie była w stanie wynagrodzić wrażeń z rozgrywki. Podsumowując Eksplodujące Kotki: Wersja dla 2 graczy to lekka, losowa karcianka, która nie trafiła w mój gust. Dla fanów prostych, imprezowych tytułów może być chwilową rozrywką, ale ja nie znalazłem w niej większej przyjemności z grania. Moja ocena to tylko 5/10.

“Eksplodujące kotki” to jedna z moich ulubionych imprezowych karcianek. Prawda jest jednak taka, że - podobnie jak w większość planszówek - tak i w tę gramy najczęściej tylko we dwójkę. Ucieszyła mnie więc wieść o specjalnej edycji “Eksplodujących kotków”, przeznaczonej specjalnie do rozgrywki dwuosobowej. Powiem Wam jednak szczerze, że czuję się nieco zawiedziona. Dwuosobowa wersja “Eksplodujących kotków” nie wnosi do rozgrywki wiele nowości - tak naprawdę zwróciłam uwagę na tylko jedną różnicę w sposobie zagrywania jednej z kart. Reszta jest dokładnie taka sama jak w zwykłej wersji, w którą także można grać w dwie osoby. Działanie kart specjalnych jest identyczne, mechanika również się nie zmieniła, nawet obrazki na kartach są takie same jak w normalnej wersji. Różnicą jest mniejsza liczba kart w talii - i to tyle. Chociaż dwuosobowa wersja kotków zapakowana jest w mniejsze i poręczniejsze pudełko, to moim zdaniem lepiej zainwestować w klasyczną wersję i mieć możliwość pogrania nie tylko w dwie, ale również w trzy, cztery czy pięć osób. No chyba, że jesteście absolutnie pewni, że w więcej niż dwie osoby nigdy nie zagracie - wtedy rzeczywiście polecam kupić tę wersję, bo jest o połowę tańsza od zwykłej. Chociaż do wersji dwuosobowej nie jestem przekonana, same “Eksplodujące kotki” to fenomenalna gra, więc nie zniechęcajcie się przypadkiem moją mieszaną opinią! Jeśli lubicie gry, w których trzeba jak najbardziej dowalić przeciwnikowi, a przy tym kombinować i planować strategię, koniecznie sprawdźcie tę grę. Dodatkowym atutem są też zabawne - czasem przy tym urocze, czasem lekko niesmaczne - i bardzo charakterystyczne ilustracje.