Po początkowych opisach brzmiało jak coś dla mnie – średniej wagi eurasek z fajnymi mechanikami. Podmienianie meepli z ręki z tymi na planszy, żeby odpalić akcje, a wskazane kolory mogą dać też bonus do akcji. Zbieranie zasobów, które wspólnymi siłami wyciągamy z kopalni – podoba mi się interakcja w tym mechanizmie, bo widzimy od razu ile ruchów wymaga wydobycie i co komu przy okazji dostarczymy. Stawianie pieców i podnoszenie poziomu ciepła, które też jest kosztem różnych akcji. I choć wszystko tu dobrze się zazębia, jest nad czym pomyśleć, tworząc sobie ciąg akcji, to jako całość, po dwóch partiach, jest dla mnie jedynie „ok.” To, że robimy trzy ruchy jednocześnie generuje downtime, ale ok., to też zależy od graczy i wprawy. Całe to zbieranie i mielenie zasobów ma jeden cel – płacenie za karty projektów, bo w zasadzie one są głównym dostarczycielem punktów. Jakoś ta liniowość działań i mało sposobów na punktowanie mnie zniechęciło do kolejnych partii.

Bardzo przyzwoite euro i żałuję, że nie zrobiło lepszej kariery. Zdecydowanie na plus zastosowanie kamyków jako wydobywanych surowców, co w grze o górnikach pasuje jak ulał. Ciekawy system wozków, które są uruchamiane przez jednego z graczy, ale działają dla wszystkich. Na minus trochę czytelność planszetek i ich ogólny wygląd. O ile plansza mi ie podpada to te planszetki mnie rażą. Największym minusem jest jeden z plusów tj. wózki, których de facto nikt nie chce robić o ile nie musi, bo to strata akcji.