Donżon: Nowicjusze w lochach

Donżon to gra o stażu w lochu – dosłownie. Nie jesteś bohaterem z mieczem, tylko początkującym zarządcą, który ma z potworów zrobić porządny system obrony i jeszcze spełnić zachcianki ważnych person. Klimat to parodia klasycznego fantasy: dużo humoru, trochę złośliwości i cała masa dziwnych stworów, którym trzeba znaleźć właściwe pokoje.  W trakcie rozgrywki rekrutujesz potwory z dostępnej puli, wprowadzasz je do swojego lochu i przesuwasz po kolejnych komnatach tak, by realizować wspólne i własne cele – liczy się zarówno rodzaj stwora, jak i to, gdzie dokładnie stoi. Co rundę pojawiają się też nowi poszukiwacze przygód, którzy próbują wcisnąć się coraz głębiej, więc część ruchów musisz poświęcić na ich powstrzymywanie. Możesz też świadomie „poświęcać” potwory, żeby odpalić specjalne efekty sal i zyskać mikstury, VIP-ów czy inne bonusy.  Lubię w Donżonie to, że pod kreskówkową oprawą siedzi całkiem sprytna łamigłówka o balansowaniu między punktowaniem a obroną – ciągle masz poczucie, że chciałabyś zrobić trzy rzeczy naraz, a akcje starczają na jedną. To dobra propozycja dla osób, które lubią euro z wyczuwalnym klimatem, lekkim twistem „gramy potworami, nie bohaterami” i sporą regrywalnością dzięki celom i różnym układom potworów. Trzeba jednak liczyć się z tym, że przy pierwszych partiach może chwilę zająć ogarnięcie, jak najlepiej wykorzystać ruch i zdolności pokoi – to nie jest całkiem „familijka na z marszu”, tylko raczej lekka strategia z humorem.