Problem "Detektywa" polega na tym, że nie jest to do końca gra. A już na pewno nie gra planszowa. Jej innowacyjność wypycha ją poza kryterium gry planszowej i sprawia, że geekowie mogą się rozczarować. Dlatego nazywałbym ją "rozrywka" - połączeniem gry paragrafowej typu SH Detektyw Doradczy, domowego escape roomu, interaktywnego kryminału i jakiejś gry kompurpwej (nawet). Absolutnie fantastyczna rozrywka. Rozumiem, że wielu może nie spasowac (na pewno trzeba lubić kryminaly), ale ja i moja ekipa - wpadliśmy po uszy.. po rozegraniu trzech scenariuszy.. w kolejnym tygodniu ustawiliśmy wszystko tak aby dograc (zwycięsko) kampanię do końca. Absolutnie genialna zabawa. Wadą jest jej jednorazowość. Wadą pierwszych wydań-brak fotografii, które stanowią element obowiązkowy tej przygody. Klimat, fabuła.. Złoto! Detektyw był moim topem w tamtym czasie. Kto nie grał, polecam spróbować. Podstawki, bo dodatki nie były już tak udane. Ale czarne pudlo? Sztos!

Ta gra to prawdziwy przełom. Po kilkunastu minutach rozgrywki zorientował się, że nie mówię jak gracz, ale jak detektyw śledczy. Dodaliśmy sobie sami sporo klimatu - duża mapa myśli na ścianie, bourbon z lodem w szklankach, notesy z notatkami. No i graliśmy późnymi wieczorami. Każdy scenariusz był trochę inny. Czuć było napięcie, tajemnice, niepewność. Myślę, że zapamiętam te rozgrywki do końca życia. Byłem w tym świecie, żyłem w nim. Immersja na najwyższym poziomie. Wiele bym dał żeby przeżyć to jeszcze raz.