Botanik

Kiepski ze mnie botanik, bo podlewam kwiatki na śmierć, albo wyruszam je na wiór. A wystarczy zerknąć do dziennika Beatrix Bury, żeby nauczyć się układać kafelkowe rurociągi, dzięki którym wyhoduję sobie steamwarzywne okazy mechaflory. Botanik to sprytna kafelkowa dwuosobówka, która ma spory potencjał wyrosnąć w naszym ogródku na godnego rywala dla Jaipura i 7 Cudów Pojedynku. Mechaogrodnictwo to bajecznie proste zajęcie. Dobrany spośród trzech dostępnych kafelek można dołożyć w centralnym rzędzie rejestru lub po swojej stronie. Do dyspozycji mamy zatem dwie grządki. Z zebranych kafelków konstruujemy kolorowe rurociągi, które zapewnią obfite plony w punktach. Pozyskiwaniem kafelków z rejestru rządzi bardzo ciekawa mechanika. Na swoją grządkę mogę dołożyć tylko kafelek pasujący barwą lub rodzajem do tego, który rezyduje w centrum. Aby zebrać wyłożony kafel, należy go najpierw uwolnić, czyli dołożyć niepasujący do niego kafelek do centrum. Ta zasada robi całą grę. Kafelki są potrzebne do budowania swoich machin ale też do uwalniania kafelków do nich niezbędnych. Będzie trzeba podjąć decyzję, czy użyć tego konkretnego kafla jako wyzwalacz, czy podpiąć go gdzieś, bo przyda się na później. Konieczność pozyskiwania kafli w dwóch ruchach, czyli dołożeniu i uwolnieniu już wymusza podstawowe knucie i planowanie, czyli właśnie to, czego wymaga zaawansowane ogrodnictwo. Nic nigdy nie urośnie bez planu! Byłoby miło, gdyby przeciwnik rzeźbiący w swojej grządce i rurach nie przeszkadzał w realizacji naszego harmonogramu zasiewu i zbiorów. Jak każda dobra dwuosobówka Botanik z wdziękiem prowokuje graczy do podbierania sobie kafelków, podpinania się pod kafle wybrane przez rywala, żeby uwolnił też naszego kafelka oszczędzając nam ruchu oraz zachęca do uwalniania przeciwnikowi takich kafli, których teraz najmniej potrzebuje. Poza przepychanką na centralnej planszetce trzeba budować kafelkowy układ plątaniny rurociągów, pilnując połączeń i grup kolorów, zgarniać kwiatki, za które są dodatkowe punkty. Wszystko to składa się na grę prostą ale sprytną, szybką ale taktyczną, uroczą ale z pazurem. Osobna wzmianka należy się oprawie graficznej. Ta gra wygląda jak żadna inna. Do kogo przemawia styl animacji Tima Burtona albo klimat Koraliny, ten poczuje się jak u siebie w dziwacznym domostwie. W pudełeczku znajduje się kapitalny mechaznacznik i mechamoneta będące perełkami retrofuturyzmu. Dla zapalonych dwugraczy pozycja obowiązkowa.