Uwe Rosenberg plus tetrisowe kształty i meple zwierząt. Czy coś może pójść nie tak ? Ano może. Dla mnie "Zoo New York" to gra trochę tworzona, tak na siłę jako kompilacja Patchworka z Super Farmerem ;) Musimy w tej grze nie tylko zdobywać tetrisowe kształty wybiegów, którymi zapełniamy naszą planszetkę, ale i zwierzęta, które rozmnarzamy po to by końcowo zdobyć...kolejne tetrisowe kształty. A wszystko to po to by jak najszybciej i najskuteczniej (bez pustych pól) zapełnić naszą planszetkę. wynudziłam się przy tej grze okropnie i nie widzę zbytnio w niej nic ciekawego. Z dzieckiem raczej nie zagrasz, bo za długo i monotonnie się gra. Z graczami ogranymi też nie bardzo, bowiem nie ma tu negatywnej interakcji, ani ciekawych wyzwań, czy czegoś co by dawało tej grze takie flow. Do wprowadzania nowych graczy też bym tej gry nie wybrała, aby się nie zniechęcili na starcie jej monotonią. Na plus to na pewno dość dobre wykonanie i ładne meple. Warto też wiedzieć, że po rozłożeniu wzłaszcza dla 4-5 graczy gra zajmuje naprawdę sporo miejsca na stole. Można ewentualnie wykorzystać w bibliotekach do rozgrywek z seniorami/rodzinnymi graczami, ale raczej w 3 osobowym składzie, aby gra nie trwała za długo. 

Przyjemny rodzinny tytuł, który z powodzeniem ogarną 8latkowie, a nie jak sugeruje pudełko 10+ tak więc drodzy rodzice, którzy to czytają. Jeśli wasze pociechy ogrywają takie tytuły jak Carcassonne albo sięgnęliście po Agricolę Rodzinną i te tytuły sprawiają wam frajdę, nie ma co czekać i wypróbujcie nowość od Uwe Rosenberga! Jeśli jednak logiczne układanki, puzzle i tetris nie są tym, czego szukacie w grach planszowych, a Patchwork wam się nie podobał, to duża szansa, że Zoo New York też nie podejdzie. ~ Mateusz