Proste zasady i prosta rozgrywka. Poziom wrednej interakcji odpowiedni dla dzieci, ale ogólnie gra dobra dla każdego zwłaszcza jako gra zapodana podczas oczekiwania np. na posiłek w restauracji, czy obiad u babci ;) Dodatek z przepisami urozmaica i trochę utrudnia rozgrywkę. Ilustracje w mojej opinii zabawne i klimatyczne. Jakoś kart dobra. Instrukcja czytelna, ale pudełko mogło by być bardziej kompaktowe. Nie pogardziła bym jakimś jeszcze mini dodatkiem np. w rodzaju wyzwań do realizacji. to dodało by jeszcze pieprzu do samej gry ! :) Gra sprawdzi się na świetlicy szkolnej oraz w bibliotekach jak i na wycieczkach.

Zuuupa! to lekka gra karciana z humorystyczną oprawą i szybkim tempem rozgrywki. Już po pierwszym rozdaniu wiadomo, że to tytuł imprezowy, który nie aspiruje do bycia czymś więcej niż krótką, niezobowiązującą zabawą. Zasady są proste, tury dynamiczne, a całość można wytłumaczyć w kilka minut. Niestety największym problemem jest tu losowość, która występuje masowo w tego typu grach. To, co dobierzemy na rękę, w ogromnym stopniu determinuje nasze możliwości, a wpływ na sytuację przy stole bywa mocno ograniczony. Często miałem wrażenie, że wynik partii zależy bardziej od szczęścia niż od jakiejkolwiek strategii czy sprytu. Przy kilku pierwszych rundach może to jeszcze bawić, ale z czasem zaczyna frustrować. Do tego dochodzi powtarzalność - schemat rozgrywki szybko się ujawnia i nie ma tu zbyt wiele przestrzeni na kombinowanie. Podsumowując Zuuupa! sprawdzi się jako krótki przerywnik na luźniejsze wieczory, ale trudno traktować ją jako coś co zapadnie w pamięć. Dla mnie to tytuł przeciętny, który nie oferuje niczego wyjątkowego, osobiście uważam, że szkoda na niego czasu. Moja ocena to 5/10.

Gracze wcielają się w rolę kucharzy, którzy starają się ugotować jak najwięcej zup, zbierając odpowiednią liczbę kart składników. Celem jest zdobycie jak największej liczby punktów poprzez ugotowanie zup z wartościowych składników. Gra niestety nie wzbudziła większych emocji podczas rozgrywki. Mechanika jest płytka i przewidywalna, a rozgrywka szybko staje się monotonna, powtarzanie tych samych prostych czynności nie daje żadnej satysfakcji ani emocji. Pomysł może ciekawie brzmi, ale w praktyce nie angażuje, a interakcja między uczestnikami jest praktycznie niezauważalna.