Zaskakująco przyjemna pojedynkowa gra karciana (z trybem solo oraz dla wielu graczy). Zasady gry może nie są skomplikowane, ale jest sporo kroków, które trzeba spamiętać, a skrócony schemat przebiegu tury zajmuje cała tylną stronę instrukcji i nie zmieścił się na kartach pomocy. Idea gry całkiem sensowna i kiedy ułoży się ją w głowie, to kolejne kroki - mimo, że troszkę ich jest - będą wychodzić naturalnie. Gramy na zmianę - raz to my szykujemy się na podbój, raz to nasz przeciwnik (a my bronimy). Gramy przez to naprzemiennie dwie gry (w jednej jesteśmy atakującym, w drugim obrońcą). Na szczęście między tymi dwiema równoległymi rozgrywkami są pewne drobne łączniki, które powodują, że nie są to niezależne gry a jedna w jakimś stopniu może wpływać na drugą. Akurat nie jestem miłośnikiem tego rozwiązania, ale nie działa to źle. Natomiast wszystkie mankamenty rekompensuje mi temat gry (i ilustracje kart). No cóż - Thorgal to komiks mojej młodości.