O grze było bardzo głośno, więc kiedy nadarzyła się okazja, zasiadłam do tego tytułu. Szczerze powiedziawszy to ten pierwszy, początkowy scenariusz nie był jakiś porywający. Jeszcze trochę zagubiona układałam kosteczki na wyznaczonych polach i udało nam się wylądować bez szwanku. Ciekawa jestem przyszłych wyzwań, ale sama gra mnie nie oczarowała. Wydaje mi się być potwornie losowa. Sprawdzę inne scenariusze i wrócę skorygować ocenę. Ocena po 1 partii (najprostszy scenariusz). Średni czas gry = 26 min.

Świetna dwuosobowa kooperacja z niepowtarzalnym klimatem. Prostota zasad, ilość dostępnych modułów i regrywalność z tym związana powodują, że gra ląduje w mojej ścisłej czołówce domowych tytułów. Przez chwilę zastanawiałem się czy nie dać jej oceny 5/5, ale dotychczas jedyną grą dwuosobową która tyle dostała jest niedościgniona, idealna wręcz Rebelia i to tylko dlatego, że jest dużo bardziej kompleksową grą, z nieporównywalnie większą głębią i bardziej zaawansowanymi mechanikami. Tutaj, przez to, że mamy do czynienia ze swoistego rodzaju fillerkiem - no nie dam tych pięciu gwiazdek, chociaż uważam, że w pełni na nie zasługuje. Halo wieża! - polecam wszystkim; zarówno tym na początku swojej planszowej drogi jak i tym bardziej zasiedzianym przy stole wygom ;)