Rozgrywka w grę Halo wieża jest dość specyficzna, a to dlatego, iż gracze, którzy z natury dążą do tego samego celu, nie mogą informować siebie o wartościach na kościach. Dlatego też gra nie mówi nic o trybie solo, gdzie gramy samemu całą pulą kostek… jest po prostu dużo łatwiej! Taki brak komunikacji to spore utrudnienie i zwiększa trudność rozgrywki, zwłaszcza gdy losowość na kostkach rozbija to co ustaliliśmy podczas narady przed daną turą. Wpływa to oczywiście na regrywalność tego tytułu, gdyż trudniej jest zakończyć scenariusz sukcesem, często będziemy się rozbijać! Dodane w grze scenariusze powodują, że przy podejściach do różnych lotnisk nasza strategia musi się zmieniać. Musimy się mierzyć z nowymi przeciwnościami, które pojawiają się na lotniskach. Bardzo to fajne, gdy w trakcie rozgrywki dostajemy nowe mechaniki, a sam „prolog” wprowadza nas zręcznie do tego tytułu. Szczerze mogę polecić grę dla osób, które grają w gry w dwójkę, czyli między innymi parom. Przy rozgrywce w Halo Wieża dobrze się bawię. Minusem jest za to ograniczona liczba scenariuszy, oraz to, że częściowo schemat rozgrywki jest powtarzalny, a po „przejściu” wszystkiego, raczej nie chce się wracać do tej pozycji, tak jak na początku przygody z nią. Mimo posiadanych powyżej wad, szczerze polecam tę grę do spróbowania. ~ Dawid

Halo Wieża to rewelacyjna kooperacja, która wymaga od nas współpracy bez rozmawiania ze sobą. Choć i tak podczas rozgrywki czekają na nas różne wymowne gesty oraz głośne wzdechnięcia. Niby to takie proste umieszczanie kości w kokpicie ale podoba mi się jak akcje zazębiają się pomiędzy sobą. Bo czasami umieszczenie jednej kości zmienia warunki lotu oraz powoduje, że musimy się trochę bardziej napocić by wygrać. Dlatego każdemu naszemu lotowi towarzyszyły wysokie emocje oraz przybijanie piątki po udanym lądowaniu. Ostateczny werdykt: Halo Wieża to zdecydowanie gra wysokich lotów