Rummikub to gra logiczna, w której celem jest jak najszybsze pozbycie się wszystkich swoich płytek z liczbami. Każdy gracz otrzymuje zestaw kafelków i w swojej turze musi albo dołożyć je do istniejących układów na stole, albo stworzyć nowe kombinacje. Układy mogą mieć formę sekwencji (kolejne liczby w tym samym kolorze) lub grup (te same liczby w różnych kolorach). Kluczowe jest odpowiednie manipulowanie już ułożonymi zestawami - gracze mogą je rozdzielać, przestawiać i modyfikować, pod warunkiem że na koniec tury wszystkie układy pozostają poprawne. Jeśli ktoś nie może wykonać ruchu, dobiera dodatkową płytkę. Wygrywa osoba, która jako pierwsza pozbędzie się wszystkich kafelków i zakończy rundę. To gra bardzo prosta w zasadach, ale dająca sporo radości z kombinowania przy stole. Trzeba uważnie obserwować układy innych graczy, planować swoje ruchy i szukać okazji do sprytnego rozłożenia zestawu tak, aby posłużył do budowy własnych kombinacji. Czasem jedna dobrze przemyślana zmiana potrafi otworzyć zupełnie nowe możliwości. Muszę jednak przyznać, że mam do Rummikuba ogromny sentyment z dzieciństwa. To jedna z tych gier, przy których spędzało się długie wieczory w rodzinnym gronie. Graliśmy wtedy na uproszczonych zasadach, bo te zawarte w pudełku były dla nas zbyt trudne. Pamiętam emocje związane z dokładaniem ostatnich płytek i tę satysfakcję, gdy udało się wreszcie skończyć kombinację cyfr. Dziś patrząc na nią z perspektywy doświadczonego gracza, widzę jej prostotę i przewidywalność, ale wspomnienia sprawiają, że wciąż mam do niej duży sentyment. Podsumowując Rummikub to klasyczna, rodzinna gra logiczna, która łączy prostotę zasad z przyjemnym układaniem kombinacji. Nie jest to tytuł odkrywczy, ale jako sprawdzona pozycja do wspólnego grania nadal działa bardzo dobrze. Moja ocena to 7/10.