To kosmiczne euro z układaniem „tetrisowych” kafelków, w którym każdy gracz rozwija własną planetę i korporację. Głównym pomysłem gry jest obrotowa stacja kosmiczna, z której wszyscy jednocześnie wybierają płytki polimino i próbują jak najlepiej dopasować je do swojej planszy. Każdy dołożony kafelek rozwija jednocześnie kilka rzeczy naraz — terraformujesz planetę, awansujesz na torach zasobów, odblokowujesz technologie i poruszasz łazikami zbierającymi meteoryty oraz kapsuły ratunkowe. Gra wygląda jak spokojne układanie puzzli, ale bardzo szybko robi się z tego konkretna łamigłówka optymalizacyjna. Największą siłą gry jest dla mnie to, jak dużo dzieje się w jednej decyzji. Jeden źle położony kafelek potrafi zablokować pół planety, a dobrze zaplanowana kombinacja odpala całą lawinę bonusów. Do tego asymetryczne planety i korporacje sprawiają, że partie naprawdę różnią się od siebie. Lubię za połączenie prostych zasad z bardzo satysfakcjonującym kombinowaniem. To jedna z tych gier, gdzie przez pół partii czujesz się genialnie… a potem okazuje się, że jeden kafelek wszystko zepsuł 😄 Dla kogo? Dla fanów polyomino, Terraformacji Marsa i gier z budowaniem własnego silniczka. Świetna dla osób, które lubią optymalizację i planowanie przestrzenne, ale bez bardzo ciężkich zasad.