Gra o odkrywaniu przyrody, zbieraniu kart przedstawiających rośliny, zwierzęta i inne elementy ekosystemu oraz budowaniu z nich swojej „łąki”. Gracze wcielają się w obserwatorów przyrody. Ich celem jest zdobywanie punktów poprzez: zagrywanie kart roślin, zwierząt, grzybów, owadów, siedlisk itp., spełnianie warunków widocznych na kartach, eksplorację i odwiedzanie określonych miejsc (dodatkowa plansza z ogniskiem). Zasady są łatwe do przyswojenia, indeks kart pozwala poznawać gatunki, a za każdym razem dostępne kombinacje celów i kart są inne. Dzięki dużej liczbie kart i celom gra zachęca do ponownych rozgrywek. Idealna dla miłośników natury i spokojnych gier logicznych. Gra „Łąka” bardzo mi się spodobała. Rozgrywka była przyjemna, spokojna i wciągająca. Na pewno chętnie do niej wrócę.

Łąka Podstawowe Informacje: Liczba graczy: 1 -4 Czas gry: 60-90 min Wiek: 10+ Autor gry: Klemens Kalicki Ilustracje: Karolina Kijak Projekt graficzny: Katarzyna Fiebiger Wydawnictwo: Rebel Cena: ok. 135 zł Zawartość pudełka: W pudełku znajdziesz planszę główną oraz 2 plansze ognisk (4 warianty w zależności od liczby graczy),184 karty, pokaźną kolekcję żetonów oraz tajemnicze koperty z dodatkowymi kartami. Uwagę przykuwają 4 składane podajniki do kart. Są zgrabne i poręczne. Co ważne, mieszczą się po złożeniu w wyprasce, więc się nie niszczą przez ciągłe składanie i rozkładanie.. Jest oczywiście instrukcja. Dobrze napisania i rzeczowa, ale polecam filmik instruktażowy. Na uwagę zasługuje również edukacyjny aspekt gry. W załączonym dzienniku obserwacji przyrodniczych można znaleźć wiele ciekawostek o zwierzętach i zachętę do własnych wędrówek i obserwowania natury. Mechanika gry: Rozgrywka składa się z 6/8 rund w zależności od liczby graczy. W swojej turze gracz musi wykonać akcję, umieszczając żeton szlaku na planszy głównej albo na planszy ogniska. W zależności od tego, gdzie umieszczamy żeton mamy do wykonania różne akcje: 1) plansza główna – dobranie karty i (opcjonalne) zagranie 1 karty na obszar łąki albo okolicy, 2) plansza ogniska – wykonanie akcji specjalnej i (opcjonalna) zrealizowanie celu. W każdej rundzie wykonuje się tury do wyczerpania żetonów szlaku – ich liczba zależy od liczby grających. Karty można zagrywać na dwa obszary: 1) Na obszar łąki zagrywa się karty zorientowane pionowo – należą do nich karty podłoży i karty obserwacji. 2) Na obszar okolicy zagrywa się karty zorientowane poziomo, czyli karty krajobrazów i karty znalezisk. Cała sztuka polega na tym, by spełnić wymagania pokazana na kartach. By je zagrać trzeba mieć na obszarze łąki lub okolicy wymagane symbole. Tylko tyle i aż tyle. Opinia: To naprawdę fajna gra. Zasady są proste, więc próg wejścia jest niski, ale jeśli podejdzie się ambicjonalnie, można wejść na wyższy poziom współzawodnictwa. Nie trzeba szczególnie móżdżyć, ale frajdę sprawia ogromną. Oko przykuwa ciekawa grafika i piękne kolory. To obrazki, które powinny zaspokoić estetów. Gra jest dobrze wykonana i porządna. Świetnie wpleciono w nią wątek edukacyjny, choć mnie brakowało nazw zwierząt na kartach. Myślę, że to średnio wymagająca gra rodzinna, która może sprawić przyjemność i dzieciakom, i rodzicom. Fajnym dodatkiem jest indeks kart, który służy także jako dzienniczek obserwacji roślin i zwierząt umieszczonych w grze. Wariant jednoosobowy W tym wariancie gracz wybiera jeden z kolorów żetonów szlaku, a pozostałe stanową pulę „gry”, która jest tu nazwana włóczykijem. Gracz naprzemiennie dobiera żetony włóczykija i swoje, i umieszcza je tak jak w wersji dla większej liczby graczy. Różnica polega na tym, że włóczykij nie wykonuje akcji na ognisku. Włóczykij nie tworzy kolekcji łąki tak jak gracz, a wszystkie karty, które zbierze z planszy są odkładane na jeden stos, a punkty z tych wszystkich kart są liczone na koniec gry. Warunkiem zwycięstwa gracza jest zdobycie większej liczby punktów niż włóczykij. Czas gry dla jednego gracza to ok. 30 minut. Gra się całkiem przyjemnie, chociaż nie ma to jak gra z żywym przeciwnikiem.