“Kingdomino” to bardzo popularna gra, która często przewijała mi się w planszówkowych polecajkach czy na topkach w sklepach internetowych. Zawsze ją jednak pomijałam, bo wydawało mi się, że to na pewno coś bardzo podobnego do “Carcassonne”, a po co mi druga taka sama gra… I chociaż rzeczywiście są odrobinę podobne, to do teraz mi wstyd, że tak pochopnie ją oceniłam! Powiem Wam, że “Kingdomino” polubiłam już od pierwszej rozgrywki. To naprawdę ciekawa gra, której mechanika opiera się na popularnym domino. Celem gry jest zbudowanie swojego królestwa - i to tak, by zdobyć za nie jak najwięcej punktów. Banalne, prawda? Owszem, ale tak czy siak przy “Kingdomino” nie da się nudzić.

Mimo, że to gra rodzinna z bardzo prostymi wręcz banalnymi zasadami, to jednak człowiek frustruję się, gdy przez całą grę nie pojawi się kafelek z koroną w kolorze terenu, którego sobie układaliśmy albo pojawi się ten upragniony kafelek, ale przeciwnik zdąży nam go sprzątnąć sprzed nosa. A więc tutaj losowość jest dość spora od samego początku. W zależności jakie kafelki zostały wylosowane i w zależności jakie kafelki z dostępnych będziemy w ogóle w stanie dobrać, bo przed nami gracz / gracze mogą zabrać nam te, na których nam zależy. Na dwóch graczy gra się w Kingdomino łatwiej, ponieważ mamy aż dwóch królów (dwa pionki) do obsługi, a co za tym idzie dwa kafelki do zabrania w trakcie jednej rundy. Naszym zadaniem jest ułożyć kwadrat 5 na 5 nie można wyjeżdżać poza obszar. Musimy dokładać kafelki tak, aby mieć jak najwięcej koron w naszym królestwie, gdyż to one nam punktują, dlatego warto je dokładać do naszych największych terenów. Ta rodzina gra doczekała się różnych innych jej wersji, troszkę bardziej rozbudowanych jak np. Queendomino i Kingdomino prehistoria