Różne zdania się słyszy na temat stopnia trudności tej gry, uważam, że w związku z bardzo łatwymi zasadami należy dać 1 ale pamiętać należy że jest trochę możliwości punktowania i czasem trzeba pomyśleć ale bez przesady. Nie należy się jej bać może nie jest dobra jako wejście ale nie trzeba być specjalistą. Fabuły czy klimatu jakiegoś nie ma ale jako kafelkowa gra trochę logiczna i do tego z kotkami z dużą ilością kolorów jest bardzo przyjemna. Jest trochę losowa ale nie stanowi to problemu.

Niech mi nikt nie mówi, że to jest gra z idyllyczną rozgrywką. Można byłoby rzec, że jest jak w życiu - kotki są "zdradzieckie". A zasady niby taki proste. Ot Połóż 1 z 2 kafelków, dobierz 1 z 3 z rynku i dolosuj inny w jego miejsce. Nic nie musi się stykać (byle nie kłaść jeden na drugim). Musimy tylko pamiętać, że każdy kafelek ma swój kolor i swój wzór, a to będzie kluczowe w zdobywaniu punktów. No właśnie, kluczowe są tutaj warunki punktowania: - mamy cele na specjalnych - z góry wyłożonych - kafelkach na planszetkach (wszyscy takie same, choć rozmieścić sobie możemy różnie) - cele te powodują, że wokół tych kafelków chcemy układać określone zestawy kolorów i wzorów wokół wyróżnionych kafelków, - mamy cele globalne w formie kotów - ułożenie odpowiedniej grupy kafelków (o określonym kształcie, liczności i wzorze) pozwala nam zdobywać kota (który daje określoną liczbę punktów), - mamy cele globalne w formie guzików - ułożenie odpowiednio licznej grupy kafelków jednego koloru pozwala pozyskać guzik, pozyskanie guzików we wszystkich kolorach daje dodatkowy guzik. Każdy guzik to punkty. Połączenie tych 3 grup celów, które mocno na siebie wzajemnie oddziaływują (nagle okazuje się, że w danym miejscu położenie jednego kafelka da mi punktację za jeden cel, ale wykluczy punktację za inny), a im dalej w las (im późniejsza runda) tym kołderka staje się ciaśniejsza (mniej możliwości i trudniej spełniać wszystkie cele). Jest nad czym myśleć. Nawet w najprostszym wariancie daleko jej do sielankowej Kaskadii a moim zdaniem nawet Doniczki zdają się prostsze w rozgrywce (choć może bardziej złożone w zasadach). Dla wszystkich miłośników abstraktów - "must have". Ale dla początkujących i do rodzinnego grania poleciłbym w pierwszej kolejności Kaskadię.