Azul: Mistrz Czekolady to limitowana edycja klasycznego Azula - tym razem zamiast układać mozaikę, tworzymy kompozycje z czekoladek. Zasady pozostają niemal identyczne jak w pierwowzorze, z drobnym wyjątkiem w postaci dodatkowego wariantu fabryk specjalnych. Nie miałem wcześniej styczności z żadną odsłoną Azula, a liczne zachwyty, bardzo dobre recenzje oraz fakt, że seria doczekała się wielu wersji i dodatków, skutecznie mnie zachęciły do zakupu. Niestety był to jeden z moich większych planszówkowych zawodów. Tytuł mnie i moich współgraczy zwyczajnie wynudził. Rozgrywka jest skrajnie prosta i po kilku partiach staje się bardzo powtarzalna, a decyzje graczy są prozaiczne i mało angażujące. Ta gra to dla mnie zwykłe zwyczajne przekładanie kafelków przy zerowych emocjach. W grze ciągle robimy to samo, co kompletnie nie zachęca do kolejnych rozgrywek. Mechanicznie wszystko działa poprawnie, ale brakuje tu głębi, którą chciałoby się odkrywać z partii na partię. Na plus zdecydowanie zasługuje wykonanie - komponenty są solidne, a kostki stylizowane na czekoladki wyglądają naprawdę świetnie i robią bardzo dobre wrażenie na stole. Podsumowując Azul: Mistrz Czekolady to prosta monotonna gra, która może przypaść do gustu nowym graczom lub osobom szukającym bardzo lekkiego tytułu. Wygląda ładnie, ale to za mało, aby została dłużej na moim stole. Przed zakupem polecam najpierw gdzieś sprawdzić ten tytuł. Moja ocena: 5,5/10.