Essen 2025 – najlepsze lżejsze gry

Nie grałem jeszcze w grę, w której elementem była plastelina, więc to był absolutny „must buy”. Slime Artist to takie kalambury, ale lepimy hasła z plasteliny. Robimy to jednocześnie i w dodatku na czas, więc „dzieła”, które powstają wywołują głównie zdziwienie i śmiech. Jeszcze bardziej zabawę podkręca fakt, że hasła, które lepimy mogą być totalnie abstrakcyjnymi pojęciami jak uczciwość, zazdrość czy przyjaźń. Jedynymi minusem nie przesłaniającym funu z rozgrywki jest trochę uciążliwe punktowanie.

Jeżeli jeszcze nie widzieliście, to sprawdźcie koniecznie zdjęcia tej gry (wystarczy kliknąć na okładkę gry widoczną z boku). Czy te elementy nie wyglądają genialnie? Sama rozgrywka to układanie produktów na szczebelkach grilla tak, żeby nic nie spadło – czysta gra zręcznościowa. Jeżeli lubicie takie proste gry, które można włożyć nawet do kieszeni, to polecam sprawdzić. Ja się bawię przy tym bardzo dobrze.

Powtórzę się, ale KONIECZNIE zobaczcie zdjęcia tej gry. Jest to chyba najbardziej spektakularnie wyglądająca imprezówka w jaką grałem. Tornado Splash to wyścig skuterów, w którym dokładamy karty tworząc ślad na wodzie i przemieszczamy nasze maszyny po torze. Wchodzenie w zakręty bywa trudne i może się skończyć wypadnięciem poza stół. Dobór kart sprawia, że w grze jest sporo losowości, ale dla mnie nie stanowi to wady. Małym minusem może być czas trwania, bo gra nie jest 15-minutówką, ale jako aktywność na stole podczas rozmów sprawdzi się idealnie.

Kokeshi to dla mnie duże zaskoczenie. Nie spodziewałem się, że abstrakt w przesuwanie się po torach, które budujemy w trakcie partii, tak mi się spodoba. W naszej turze przesuwamy jedną z figurek na jej torze o 1 pole do góry – to jest jedyna akcja jaką możemy zrobić. Cała gra polega na efektach kaskadowych, które odpalają się dając nam nowe kafelki i ruch na torach zwierząt. Proste, bardzo ładnie wykonane i zadziwiająca satysfakcjonujące.

Orapa Space to klasyczna gra w statki, która nie polega na losowym strzelaniu, ale na dedukcji. Zamiast podawać pole strzały, podajemy miejsce gdzie strzelamy laserem, a drugi gracz odpowiada gdzie wyszedł promień lasera i w jakim jest kolorze. My musimy wydedukować od jakich planet mógł się odbić tak, żeby na koniec gry podać lokalizację wszystkich planet przeciwnika. Jeżeli lubicie takie szybkie 2-osobowe łamigłówki, to polecam.

Koreański wydawca Playte specjalizuje się w ostatnich latach w nowych edycjach starszych gier w charakterystycznym rozmiarze pudełka (w zeszłym roku była to np. Sardynia). Cash-a-Catch jest wyjątkową grą licytacyjną, w której kwota jest stała, a stawka rośnie w czasie i pierwszy gracz, który uderzy w dzwonek, kupuje. Pomysł jest bardzo ciekawy, ale gdy gracze nie mają wyczucia wartości licytowanych kart może się to skończyć bezsensownym uderzaniem w dzwonek prowadzącym do sytuacji, w której zwycięzca będzie na minusie, a pozostali gracze nie będą mieli szans poczuć rozgrywki. Mam mieszane uczucia, może trzeba pograć więcej, żeby zdobyć wyczucie w licytacjach.

Pick 'n Packers to szalona gra zręcznościowa, w której wspólnie z innym graczem będziemy przenosić drona wyładowanego paczkami na sąsiadujące pole. Z każdą udaną próbą stos prezentów będzie rósł i wyzwanie będzie coraz trudniejsze. Pomysł na współpracę w grze zręcznościowej jest genialny. Autorzy pomyśleli też o graczach, którzy w danej rundzie nie są operatorami drona. Mogą oni obstawiać jak daleko dolecą ich współgracze, więc emocje są na wysokim poziomie przez całą partię. Szalone, bardzo zabawne i bardzo oryginalne!

A Wild Venture to na pewno najpoważniejsza gra z tego zestawienia. Może grafiki na to nie wskazują, ale ta karcianka to mięsisty tableu builder z ciekawym systemem punktowania. Mamy kilka podstawowych akcji – dobranie karty, zagranie, poruszenie się na mapie i wariacje tych akcji na kartach, które zagrywamy przed siebie. Gra nie jest trudna pod względem zasad, ale daje sporo możliwości kombinowania. Dla fanów 2-osobowych karcianek koniecznie do sprawdzenia.

Snow Colony to gra japońskiego wydawcy z ciekawym podejściem do rondla i budowy silniczka. Każdy buduje swoją kolonię pingwinów rozbudowując budynki powiększające pulę akcji. Po naszej kolonii poruszamy się w około odpalając akcje i zbierając surowce potrzebne do dalszej rozbudowy. Przyjemne, lekkie i wygląda świetnie. Trochę minusem mogą być losowe karty celów, ale mimo tego grało mi się przyjemnie.